Μαλακοπή Καππαδοκίας, 18 Μαΐου 2026
Προσφώνηση του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας, Μέλους της Βουλής των Ελλήνων,
δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου
προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο
μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίων Θεοδώρων στην Μαλακοπή της Καππαδοκίας,
Παναγιώτατε Οικουμενικέ Πατριάρχη,
Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αλβανίας,
Βαθύτατη συγκίνηση μας συγκλονίζει κάθε φορά που η Θεία Χάρις μας επιφυλάσσει την τιμή να ακολουθούμε ως ταπεινοί προσκυνητές τα βήματά Σας στα άγια χώματα της Καππαδοκίας.
Αλησμόνητα παραμένουν τα προσκυνήματα υπό την πνευματική σας καθοδήγηση στην αγιοτόκο γη, που απετέλεσε την πατρίδα των προγόνων μας, οι οποίοι επί γενεές εδώ γεννήθηκαν, δημιούργησαν και απ’ εδώ απήλθαν του κόσμου τούτου.
Αρνητικές συγκυρίες και ποικίλα προσκόμματα διέκοψαν εκείνη την φωτεινή εγκοπή την οποίαν εσείς διανοίξατε στην επί δεκαετίες επιβληθείσα σιωπή στα ιερά προσκυνήματα της Καππαδοκίας,
Χάρη στη σοφία, τη σύνεση και την εργατικότητα που σφραγίζει την πεφωτισμένη ποιμαντορία σας, ακούστηκε και πάλι στις εκκλησιές της Καππαδοκίας το Χριστός Ανέστη, υπενθυμίζοντας τη διαχρονική πνευματική αποστολή των ιερών αυτών χώρων, ανεξαρτήτως των κοσμικών περιπετειών.
Προσκαίρως μας εφάνη ότι μια νέα εποχή ανέτειλε για ολόκληρη την Μικρά Ασία, στον έναν αιώνα από τα δραματικά εκείνα γεγονότα με τα οποία σίγησε η χριστιανική παρουσία σε αυτόν τον αγιοτόκο τόπο.
Κάθε μεγάλη προσπάθεια, όμως, και κάθε υψηλό όραμα, έρχεται μοιραία αντιμέτωπο με τις αντιδράσεις που γεννούν η καχυποψία, η ανασφάλεια και η άγνοια. Όμως, εσείς δεν πτοηθήκατε και παρά το πλήθος των φροντίδων που καλείστε να διαχειριστείτε καθημερινώς, δεν λησμονήσατε κι αυτόν τον σπουδαίο στόχο της μακράς ποιμαντορίας σας. Έτσι, βρισκόμαστε πάλι εδώ, δοξολογώντας τον Θεό γι αυτήν την ευλογία.
Παναγιώτατε,
Η Καππαδοκία είναι ένας τόπος ιδιαίτερος, όχι μόνον γεωλογικώς, αλλά πρωτίστως πολιτισμικώς. Η προσφορά του στη διάδοση και την εμπέδωση της διδασκαλίας του ευαγγελίου είναι μοναδική.
Οι Καππαδόκες Πατέρες της Εκκλησίας με την ακλόνητη πίστη τους αλλά και την απαράμιλλη γνώση τους είχαν καθοριστική συμβολή στην εδραίωση των θεμελίων της Ορθοδοξίας. Ήταν αυτοί που αρμονικώς ενέταξαν τα καλύτερα στοιχεία του αρχαίου ελληνικού πνεύματος εντός της χριστιανικής πίστης και λατρείας.
Εκ της Καππαδοκίας, όμως, ήταν και πάμπολλοι ιεραπόστολοι, που μετέφεραν το μήνυμα του ευαγγελίου σε περιοχές βάρβαρες έως τότε, και έθεσαν τις απαρχές του εκχριστιανισμού τους.
Πρόσφατα ήμασταν στην Γεωργία, όπου τιμάται η εκ Καππαδοκίας ορμώμενη Αγία Νίνα, που εκχριστιάνησε τους Γεωργιανούς πριν από 1700 χρόνια. Όπως Καππαδόκης ήταν και ο πρώτος επίσκοπος, η εύηχος σάλπιγγα της Λάρισας, ο πολιούχος μας, Άγιος Αχίλλιος.
Η Ορθοδοξία υπήρξε συστατικό στοιχείο της συνείδησης των Καππαδοκών, και ήταν αυτό που επέτρεψε τη διατήρηση της ταυτότητάς τους στις πλέον αντίξοες συνθήκες. Ακόμη και όταν απώλεσαν τη γλώσσα τους, η πίστη τους δεν χάθηκε.
Για τη βαθιά πίστη των Καππαδοκών ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων, ο κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης έγραψε τα Χριστούγεννα του 1887 για την ευφροσύνη που προκαλούσε στους Ρωμιούς που είχαν χάσει την ελληνική λαλιά το εξαποστηλάριο της γιορτής:
«“Επεσκέψατο ημάς εξ ύψους ο Σωτήρημών, ανατολή ανατολών”. Η τελευταία αύτη φράσις ήτις δι αραιών γραμμάτων εσημειώθη, έχει το προνόμιον, ως ήκουσα, να εμπνέει μέγαν ενθουσιασμόν εις τους ατυχήσαντας μεν περί την γλώσσαν, Έλληνας δε την καρδίαν και το φρόνημα, αδελφούς ημών της Καισαρείας και Καππαδοκίας, ευλόγως καυχωμένους και λέγοντας ότι «εξ Ανατολής το φως».
Παναγιώτατε,
Οι ατυχήσαντες περί τη γλώσσα διατήρησαν την ρωμαίικη εθνική τους συνείδηση χάρις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, που παρέμεινε πάντοτε ο φάρος της Ορθοδοξίας και η κιβωτός ελπίδας για κάθε Ορθόδοξο.
Με αυτήν την δισχιλιόχρονη σκευή μετοίκησαν οι Καππαδόκες στην Ελλάδα, λόγω της αναγκαστικής ανταλλαγής των πληθυσμών, που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης. Και με αυτήν ως ηθικό πυρήνα της ζωής τους ρίζωσαν και πρόκοψαν στις νέες τους εστίες και ακόμη και σήμερα διατηρούν ζωντανές τις μνήμες της καταγωγής τους.
Παναγιώτατε,
Εδώ, από την Καππαδοκία, που βρίσκεται εν τω μέσω των δύο μείζονων στρατιωτικών συγκρούσεων που συγκλονίζουν την ανθρωπότητα, συνειδητοποιούμε εντονότερα πως ο κόσμος δείχνει να έχει λησμονήσει τον όλεθρο που προκάλεσαν στο παρελθόν οι παγκόσμιες συγκρούσεις, και σήμερα, έχοντας ακόμη πιο εξελιγμένα τεχνολογικώς οπλικά συστήματα, ισορροπεί κυριολεκτικώς στην άκρη του γκρεμού.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Οικουμενική Ορθοδοξία, την οποία εσείς υπηρετείτε από την υψηλότερη θέση του Ορθοδόξου κόσμου, που είναι ο Οικουμενικός Θρόνος, μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικώς για την κατασίγαση των παθών, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιλογή της οδού της ειρηνικής συνεργασίας.
Επιπλέον, οι ορθόδοξες αξίες, ως αναπόσπαστα στοιχεία του ευρωπαϊκού πολιτισμού, αλλά και των πανανθρώπινων ιδεωδών, μπορούν να πληρώσουν τις ψυχές του σύγχρονου ανθρώπου που έχει χάσει τον προσανατολισμό του, λόγω των υλιστικών προτύπων του σύγχρονου βίου.
Τι χρείαν έχομε άλλων μαρτυριών για την ισχύ της Ορθοδοξίας, για την οποία ο αείμνηστος σερ Ράνσιμαν είχε προβλέψει ότι ο 21ο αιών θα της ανήκει, από την παρουσία εδώ, μαζί μας, του μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ.κ. Ιωάννου.
Σε μια χώρα που δια της βίας επιβλήθηκε η απαγόρευση του θρησκεύειν στο όνομα μιας ολοκληρωτικής ιδεολογίας, η Ορθοδοξία με την καίρια συμβολή του μακαριστού Αναστασίου, αναγεννήθηκε από την τέφρα, και σήμερα είναι μια ανθίζουσα Εκκλησία.
Παναγιώτατε,
Με τον λόγο και το έργο Σας, κυρίως δε με το υπόδειγμά Σας, προσφέρετε πολύτιμεςυπηρεσίες όχι μόνον στους Ορθοδόξους αλλά σε ολόκληρο τον χριστιανικό κόσμο.
Ο Θεός να σας έχει υγιή και ακμαίο για να κρατάτε σταθερά για πολλά χρόνια το πηδάλιο της πρωτόθρονης εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως.
Και του χρόνου!